Dagbesteding voor een verregende en sombere dag
Waarschuwing: Deze dagbesteding speelt met je gevoelens, Mensen met
aanleg voor depressiviteit dienen eerst met hun psychiater te
overleggen voor ze zich aan deze activiteit wagen.
Het is een verregende zomerdag, de grauwe hemel en een lichte kater
drukken je naar beneden en houden je gevangen in je bed, alleen de
drang om te
plassen weet je uiteindelijk van je matras te trekken. Als je dan toch
op bent douche je je en ontbijt je maar. Het liefst zou je meteen weer
je bed induiken om in de slaap te vluchten voor deze dag en de
gedachten
aan de mislukking van de avond ervoor, maar nu ben je al te wakker. Er
dreigt
een verloren dag te ontstaan waar je niets doet als op de bank liggen,
TV-kijken
en/of depressieve muziek luisteren en te zwelgenin zelfmedelijden.
Zo'n
dag is met het volgende plan prima om te buigen tot een heerlijke dag:
Allereerst bel je één of meer intieme vrienden op die wel
van een biertje houden. Spreek rond een uur of vijf met ze af in brouwerij het IJ in
Amsterdam. Zo nu heb je al een punt in de dag om naar toe te
werken.
Je zoekt of je ergens het gedicht "Domweg Gelukkig
in de Dapperstraat" van JC Bloem hebt liggen. Misschien heb je een
bloemlezing waar die in staat of ken je het zelfs uit je hoofd. Anders
is het altijd
nog te downloaden van de Laurens
Janszoon Coster-site. Lees het gedicht minstens twee keer, je zult
zien
dat je langzaam ook wat schoonheid gaat zien in deze dag.
Vervolgens draai je van de CD Henk/Kilo van de Nits het nummer "Dapperstreet". Mocht je
die CD niet in huis hebben zoek dan de MP3 op internet. Al luisterend
naar
de muziek vermengen je sombere gevoelens zich met het gevoel voor
schoonheid en ontstaat langzaam dat heerlijk bitterzoete gevoel dat
melancholie heet. Zet helemaal aan het eind van het nummer je stereo op
vol vermogen en hoor de marktkoopman.
Stop een zakmes in je zak en ga naar het station. Koop een enkeltje
naar Amsterdam
Muiderpoort. Mik het zo uit dat je rond vieren daar aankomt.
Neem de stoptrein, je hebt geen haast.
In de trein kan je het gedicht van Bloem nog eens herlezen en,
als je een walkman hebt, de muziek van de Nits nog eens beluisteren.
Maar het hoeft niet. Misschien wel beter is de ontstane melancholie te
voeden met gedachten aan verloren liefdes, liefdes die hadden kunnen
zijn en andere gemiste
kansen. Pas hier wel mee op, als je te ver doorslaat wordt je
depressief, dat is niet de bedoeling. Denk daarom niet aan zaken die nu
nog spelen, maar aan wonden die allang genezen zijn. De bedoeling is om
te balanceren op
de grens tussen melancholie en somberheid.
Balancerend op de rand voel je een prettige afstand tussen
jou en de wereld, je maakt niet echt deel meer van die wereld, maar je
bent een observator die met mildheid de dingen om zich heen beschouwt.
In deze gemoedstoestand sta je maximaal open om de schoonheid te zien
in
de meest alledaagse dingen om je heen. Dit moet haast wel de
gemoedstoestand van Bloem zijn geweest toen hij Dapperstraat schreef.
Ga bij het verlaten van het station twee keer rechts af, je loopt nu
langs het spoor richting Amsterdam Centrum, aan je rechterhand ligt een
een viaduct onder het spoor door, ga hier linksaf (van het spoor
vandaan),
je hoort nu al het geroezemoes van de dagelijkse
markt op de Dapperstraat,
sla rechtaf en je staat er midden in. Onderga de drukte vanuit die
milde, melancholieke afstandelijkheid die je bij jezelf hebt opgewekt.
Kijk om je heen en vooral omhoog, zie de nieuwbouwgevels die het gevolg
zijn van een radicale sanering van de buurt. Voel de teksten van Bloem
en Nits op hun plaats vallen. Laat je meevoeren door een golf
van weemoed naar een verloren tijdperk. Rouw om alles wat geweest is
maar
nooit meer zal zijn. De golf dreigt je mee te sleuren naar open zee,
waar
je zal verdrinken in zinloos sentiment.
Gelukkig kan je zwemmen. Snuffel wat aan kraampjes, koop in
één van de vage winkeltjes een Turks brood, een blok feta
en wat olijven. Kijk hoe mensen in alle soorten en maten door elkaar
krioelen. Glimlach naar
een mooie man of vrouw. Langzaam dringt het besef door dat wat is niet
minder is dan dat wat is geweest. Je voelt zand onder je voeten en
kruipt het
strand op.
Loop nu de Dapperstraat verder uit, aan het eind van de straat zie je
een molen, daarin zit de brouwerij.
Het is nog geen vijf uur en je vrienden zijn altijd te laat. Dus je
bestelt alvast een biertje bij de barvrouw
die zo loenst dat je niet zeker weet of ze het tegen jou heeft als
ze
zegt "zeg het maar". Dankbaar dat je je zakmes hebt meegenomen beleg je
het Turkse brood met feta en olijven. En eet dat bij je bier. Je
stemming
verandert naar dat vreemd tevreden gevoel dat je ook hebt als je uit
de
achtbaan kruipt. Langzaam kom je tot jezelf. Geniet even lekker na,
zoals
na goede seks.
Ergens tussen kwart over vijf en half zes komen je vrienden binnen
zetten. Samen gaan jullie aan het bier. Je deelt je brood, feta en
olijven. En
alhoewel de gesprekken oppervlakkig zijn voel je de diepte en de waarde
van jullie vriendschap.
Om acht uur wordt je uit de brouwerij verdreven. Het bier vraagt nu om
een stevig maal en om actie. De stad en de avond wachten op jullie...
Jethro
(eerder gepubliceerd in NW&S News)
Terug naar HUNK vrijetijds index
Als je links geen HUNK inhoudsopgave ziet klik dan hier