Uit het wonderlijke leven van Richard Spijker:
Een persoonlijke god
Niet lachen. Ik heb een persoonlijke god die mij met raad en daad
terzijde staat. Een Echte God, en ik ben niet eens gelovig. Het is een
Zij en ze heet Nodias en ze is een oude Mytische Griekse godin. Ze is
ooit een paar jaar geleden bij me langs gekomen. Ik lag ergens aan zee
een beetje te mijmeren en te dromen en toen was ze er zomaar,
zomaar voor mij. Ik zat op dat moment in de problemen. Ik vertrouwde
mezelf niet. Bij alles wat ik voelde vroeg ik mij af of het wel echt
was en of ik het mezelf niet voorhield. Toen kwam Nodias. Blauwe
sprijkerbroek, T-shirt, lang stijl zwart haar, blauwe ogen, een
onopvallend uiterlijk.
Ze hoefde zich niet voor te stellen. Op een of andere manier kende ik
haar al , 300 levens lang. Ze kwam naast me zitten en ze zei: "Weet je?
Als je er van uit gaat dat ieder mens in principe goed is en als
jer van uit gaat dat ieder mensin principe te vertrouwen is, waarom
vertrouw je jezelf dan niet?" Op eeen of andere manier maakte dat heel
veel duidelijkl. Het was zo simpel.
Ik bedankte haar, raakte haar aan, voelde haar rook haar, zag haar. Het was goed.
Sinds die wonderllijke ervaring komt Nodias onregelmatig bij mij langs.
Altijd met iets dat ik kan gebruiken. Altijd met iets dat ik nodig heb
ook al heb ik dat op dat moment zelfniet altijd door. Altijd warm.
Vannacht was ze er weer. Ze had iets ondeugends in haar ogen waardoor
ik op mijnhoede was zonder dat ik haar als bedreigend ervaarde. ze
sloeg haar arm om me heen en ze zei dat ik drie wensen mocht doen. Drie
persoonlijke wensenhelemaal voor ij alleen. e zei het ondeugend, maar
dat zag ik niet meer. Ik zag alleen maar wensen.
Ik dacht na. Wat wilde ik. Geen geld, dat heb ik altijd als
onbelangrijk ervaren. Geen geluk. Geluk is een mentale toestand die je
pas kent als je ook bij tijd en wijle 'last' hebt van het
tegenovergestelde.Ik kwam op drie dingen die voor mij belangrijk zijn.
"Drie dingen om te wensen"zuchtte ik. "In de eerste plaats wil ik rust.
Gewoon rust in wat ik doe, in wat ik voel en in wat ik meemaak." Noias
knikte, glimlachen.
"Verder zou ik graag willen dat ik de geestelijke kracht, waarvan ik
weet dat ik hem heb, ook werkleijk voel." Nodias humde. "En ten derde
zou ik graag willen dat ik door mensen gezien wordt zoals ik werelijk
ben."
Verwachtingsvol keek ik Nodias aan. Ik verwachtte dat ze
één of andere toverspreuk zou gebruiken om mijn wensen
meteen waar te maken, maar in plaats daarvan lachte ze uitbundig.
Ik begreep er niks van. Toen ze na een paar minuten was uitgelachen
keek ze me langdurig aan.
"Dat zijn mooie dingen", zei ze tenslotte, "maar ik kan niet toveren.
Of, beter gezegd, ik kan even goed toveroen als jij. Er is maar
één iemand op en buiten deze wereld die jouw wensen waar
kan maken en dat ben je zelf. Zie jezelf als tovenaar die alles waar
kan maken wat hij wil."
Ze aaide me over min hoofd en gaf me een zoen voor ze verdween. "Je
bent een lekker ding" was het laatste dat ik haar hoorde zeggen.
Richard Spijker
(tovenaar met één ster)
Groningen 4 juli 1992
Als je links geen HUNK inhoudsopgave ziet klik dan hier
Terug naar Inhoudsopgave HUNK levensbeschouwing