![[naar boven]](../hunktop.gif){kind=small}
| 1] | wijsheid en grijsheid (oftewel ouderdom) zijn twee belangrijke persoonlijke eigenschappen binnen de kaboutercultuur. Daarbij wordt grijsheid hoger ingeschat dan wijsheid. Dit komt waarschijnlijk voort uit de kabouteroertijd in die tijd kon een hoge leeftijd alleen worden bereikt door extreme slimheid en lichamelijke fitheid. Doordat de schrijver van het stuk de medicijnkabouter eerst het bijvoegelijke naamwoord wijs en als tweede bijvoegelijke naamwoord grijs toevoegd terwijl hij dat bij de laboratoriumkabouter andersom doet geeft hij aan dat hij de maatschappelijke status van de laboratoriumkabouter hoger inschat dan die van de medicijnkabouter. [Terug] |
| 2] | Uit andere bronnen blijkt dat ontwikkeling van dit medicijn niet was gestart vanwege groter wordende kabouters, maar voor de veel grotere markt van ijdele kabouter die kleiner wilden worden omdat dit nu eenmaal mooier is. [Terug] |
| 3] | Dit is een interessante tegenstrijdigheid in het verhaal, dit verhaal zou namelijk voor het ontstaan van de mensheid spelen. Op het moment dat het verhaal werd opgeschreven moeten er dus al mensen zijn geweest. Dit vermindert de marge in de datering van 1 miljoen tot 100.00 jaar. [Terug deel 1] [Terug deel 3] |
| 4] | wespen, gewespt (ww): het uitvoeren van het wespenritueel pasgeboren kaboutertjes worden in de honing gerold en in een wespennest gelegd om z'n overlevingskansen te testen, daarna krijgt de overlevende baby een eigen naam. Ritueel afkomstig uit de eerste eeuw na Christus, vindt alleen nog plaats in konservatieve heksenkringen 'hij is niet gewespt'- fig:hij is een zwakkeling, slap persoon 'wespig'- fig:chacherijnig, prikkelbaar 'van de wespen besnuffeld'- fig:niet goed wijs, gestoord 'een wespebult hebben'- fig:door het leven getekend zijn, oud en wijs[Terug] |
| 5] | brandnetelvrijen (ww): het uitvoeren van het brandnetelritueel als inwijding tot de volwassenheid, kabouterpubers worden in een brandnetelstruik ontmaagd door de oudste vrouw van de heksenkring, bij meisjes de oudste man. wordt als een grote eer beschouwd. is alleen nog in gebruik in konservatieve heksenkringen 'nog niet gebrandneteld'- fig:nog niet droog achter de oren 'brandnetelbaar zijn'- fig:sexueel opgewonden zijn 'brandneteltijd'- fig:pubertijd 'brandnetelblaren hebben'- fig:net sex bedreven hebben. [Terug naar deel 3] [Terug naar deel 4] |
| 6] | slangeknuffel (znw): oud afscheidsritueel onder Neanderbouters knuffel met zoen waarbij beide personen vooral de benen met elkaar verstrengelen en neus-oor kontakt een belangrijke rol speelt 'slangerig'- fig:in een knuffelige bui zijn 'van de slangen geknuffeld zijn'- fig:er verhit uitzien [Terug] |
| 7] |
Dit is een oude kabouterballade, gezongen aan het
begin van de bruidsnacht om de ontmaagding aan te moedigen; De versie die
Jaap hier zingt is een gewijzigde versie die alleen in conservatieve heksenkringen
wordt gezongen. Kabouters in conservatieve heksenkringen zijn voor hun huwelijk
al ontmaag tijdens het brandnetel vrijen (zie [6]) en hebben dus geen aanmoediging
meer nodig. [Terug] |
| 8] |
De woorden die de volken in het Zeer Nabije Sprookjesbos
en het Klaverend Eiland gebruiken verschillen niet erg. Desondanks kunnen
beide volken nauwelijks met elkaar communiceren. De oorzaak hiervan ligt
in de grammatica. Voor kabouters is alliteratie en het overvloedig gebruik
van bijvoegelijk naamwoorden een essentieel onderdeel van de taal en is voor
hen noodzakelijk voor het taalbegrip. Voor Pixies is deze stijlvorm niet
meer dan een mooie vorm voor literatuur, de hoofse liefde en officiele gelegenheden.
Het gevolg hiervan is dat Pixies kabouters wel kunnen begrijpen, maar andersom
niet. [Terug] |
| 9] |
Vrouwelijke
Pixies staan algemeen bekend om hun veelvuldige dronkenschappen en vrijpostig
gedrag; dit berust echter op een ernstige misvatting der feiten; dit berust
echter op een ernsitge misvatting der fieten: het is al sinds kaboutheugenis
zo dat Pixies der vrouwelijke kunne elke lente uitvliegen om over de gehele
bekende wereld bevrucht te raken door onbekenden, daar alle mannelijke Pixies
onvruchtbaar zijn. Voor hun vertrek drinken de Pixievrouwen zich eerst moed
in met het beruchte zware bier vanhet Klaverend Eiland. Onderzoek heeft uitgewezen
dat de Pizies in de oveirge seizoenen rustig, aangepast en maatschappelijk
acceptabel gedrag vertonen. Een algemene inleiding in de cultuur van de Pixies kunt u vinden in "Pixies of the Clover Island" van dr. Ignatius Kaboterofilius. Helaas is dit boek nog niet in een Nederlandse vertaling beschikbaar. In het artikel "Sterility as an evolutionairy survival strategy" in het tijdschrift "Journal of fairytale figure analysis " komen Prof . Z. uurzaad en zijn co-auteurs tot een aanal opmerkelijke hypothesen over het merkwaardige paargedrag van Pixies. [Terug] |
| 10] |
De Pixie overlevering kent een verhaal genaamd "de
groter wordende Pixie" over het algemeen wordt aangenomen dat dit het kind
van Jaap betreft. Een vertaling van dit verhaal is in voorbereiding. [Terug] |
| 11] |
Pixies hebben ongeveer dezelfde grootte als dwergen
en plegen voor hun paringsovervallen dan ook dwergen en kleine trollen te
selecteren. [Terug] |
| 12] |
Jaap had in zoverre gelijk dat pixies inderdaad worden
aangetrokken door erotisch getinte gezangen. Dit is voor hen een excuus voor
verkrachting:"Hij vroeg erom". Zij laten echter bij hun slachtoffers een
geurmerk achter die hen voor de rest van het paarseizoen onaantrekkelijk
maakt voor andere pixies. Waarschijnlijk speelt dit geurmerken een
rol bij het instanthouden van de genetische diversiteit in de pixiegemeenschap. [Terug] |
| 13] |
Dwergen staan over het algemeen bekend om hun hebzucht,
dit in tegenstelling tot kabouters die meer om immateriele zaken als eer,
gezondheid, complex taalgebruik, sex en lekkere kaboterhammen geven. [Terug] |
| 14] |
Mannelijke dwergen zijn door zowel opvoeding als natuurlijke schuwheid ontzettend preuts,
en durven vrouwtjesdwergen nooit recht aan te kijken, laat staan te
praten over sex of daadwerkelijk de liefde bedrijven. Vrouwelijke dwergen
kennen deze remmingen niet en slijten het grootste deel van hun leven vol
sexuele frustratie. Zodra dwergvrouwen maar in de buurt van een dwergman
komen, worden ze direkt sterk opgewonden en kunnen zichzelf vaak niet beheersen.
Dit leidt vaak tot pixie-achtige toestanden bij de paring. Het gevolg was dat dwegmannen zich steeds verder
hebben teruggetrokken in hun goud-, zilver- en diamant mijnen. Dat ondanks
deze ontwikkeling het dwergenras niet geheel is uitgestorven is dat dwergmannen
flesjes van hun zaad ruilen voor bepaalde kruidenpreparaten die alleen door
dwergvrouwen bereid kunnen worden. Waar deze kruidenpreparaten precies voor
gebruikt worden is niet geheel duidelijk, maar dwergmannen krijgen altijd
glimmende oogjes als ze genoemd worden.[Terug] |
| 15] |
Dwergen hebben altijd een bijnaaam na hun pubertijd.
Dwergmannen krijgen hun bijnaam als ze kunnen aantonen een goed goudzoeker
of goed geldverdiener te zijn (wat op het zelfde neerkomt). Dwergvrouwen
krijgen hun bijnaam als ze hun eerste kruidenpreparaat bereidt hebben en
hun eerste damesparty tot een goede afloop hebben weten te brengen[Terug] |
| 16] |
Elke dwergenvrouw heeft een dwergenman. Deze wordt direct na de pubertijd door de vrouwelijke dorpoudsten gekozen.
Doordat er iets meer dwergmannen dan dwergvrouwen geboren worden heeft niet
elke dwergman een dwergvrouw. Alhoewel de huwelijken van dwergen vanwege
de schuwheid van de mannen vooral een papieren kwestie zijn, zijn dwergmannen
toch erg jaloers. Als een dwergman erachter komen dat een sexe-genoot zijn
schroom heeft overwonnen bij zijn vrouw, dan kan hij volledig door het lint gaan.[Terug] |
| [17] |
Volwassen
trollen zijn natuurlijk veel te groot voor dwergendames, maar
mannelijke trollen zijn al geslachtsrijp
voor ze volgroeid zijn. Trollenvrouwen zijn echter pas geslachtsrijp
als
ze hun uiteindelijke grootte bereikt hebben. Voor mannentrollen is de
periode
tussen geslachtrijp zijn en volgroeid zijn erg frustrerend. Ze lopen
over
van de hormonen, maar kunnen geen vrouwelijke partner krijgen. De
manier waarop trollen hiermee omgaan zijn niet veel anders dan die van
mensen: masturbatie, homosexuele, experimenten, gewelddadig gedrag en
vandalisme. Alhoewel volwassen trollen geen lieverdjes
zijn, is de slechte reputatie van trollen toch vooral te danken aan het
gedrag
van gefrustreerde mannelijke trollen die in hun
tussen-servet-en-tafellakenfase
zitten. Een andere manier om hun sexualiteit een uitweg te geven is in
dienst
te gaan. Dwergendames en mannentrollen vinden elkaar niet erg
aantrekkelijk,
maar voor beiden geldt: "bij gebrek aan beter...". Daarnaast is het
voor tussen-servet-en-tafellakenfase zittende trollen een mooie manier
om wat goud te verdienen voor hun uitzet. [Terug] |
| 18] |
Dit
verhaal wordt in diverse versies nog steeds verteld onder kabouters, wat
over is van het dwergenras en menselijke sprookjesvertellers; het is bekend
als "de Slag van het Sprookjebos", "de brand in het dwergenbordeel", "de
ondergang van Soddom en Gomorra" of "De onenigheid in het amusumentcentrum"
[Terug] |
| 19] |
In de vele legenden en verhalen uit de kabouter-, dwergen,- en reuzenwereld komt
het gegeven rariteitenkabinet, in diverse gedaanten, telkens weer terug.
De betekenis is verschillend: het kan een laatste vluchtplaats zijn voor
verschoppelingen, een bron van vermaak die de gewone wereld een spiegel voorhoudt,
een plaats van lering enloutering of een griezelige vreemde wereld waar alle
logica en orde afwezig is en alles kan. Afhankelijk van het wereldbeeld van
de verteller, wordt het als een goed of slecht iets gezien, soms zelfs als
een allegorie voor hemel of hel. Dit thema wordt verder uitgediept in het recent verschenen proefschrift "Rariteiten door de eeuwen heen; de opkomst, ondergang allegorie en legende van het rariteitenkabinet in populaire en obscure litereatuur van Oost en West Europa, een studie in de antropologie van het andere" van H. van Oudjonk[Terug] |