Verantwoording bij "De groter wordende kabouter"
Sinds enige jaren geleden de eerste kontakten tussen menselijke wetenschappers
en kabouters is gelegd is er een stroom van publicaties over dit volk tot
stand gekomen. Het betreft echter voornamelijk wetenschappelijke artikelen
die voor het grote publiek minder toegankelijk zijn. De beste manier om
kennis te maken met de kaboutercultuur is natuurlijk zelf eens met een
kabouter te praten, maar dat is niet voor iedereen weggelegd. De een na
beste manier is om kennis te nemen van een zeer belangrijk stuk
kabouterliteratuur: Het verhaal van de groter wordende kabouter,
dat veel van de leefwijze en vooral ook van de denkwijze van kabouters
onthult.
"Jaap" ofwel "Het verhaal van de groter wordende kabouter" is een
kaboutervolksvertelling die als sinds kabouterheugenis verteld wordt.
De wijdverbreid van dit verhaal, het bestaan van een pixievertelling
die er naadloos op aansluit en enige archeologische vondsten doen
vermoeden dat er meer dan een kern van waarheid in het verhaal zit.
Net zoals bij oude mensenverhalen zijn er een zeer groot aantal verschillende
versies van het verhaal van de groter wordende kabouter in omloop.
De versie die verteld wordt is afhankelijk van het geboortedorp en de ideologie
van de verteller. Zo wordt door zeer oostelijke wonende kabouters de
ontmoeting tussen Jaap en Ixie weggelaten omdat Pixies niet zo ver naar het
oosten kunnen vliegen. Daardoor zal het Pixie personage de toehoorders weinig
zeggen.
In conservatieve kabouterkringen is Jaaps verhaal een bekeringsverhaal. Jaap
keert
zich af van de religieuse tradities en wordt daarvoor gestraft met grote
groei.
Uiteindelijk bekeert hij zich en wordt daarvoor beloond met krachtige krimp.
In
liberale kringen wordt het verhaal juist zo verteld dat de moraal wordt dat
je je van tradities moet bevrijden.
Voor de in dit document gepresenteerde vertaling is uitgegaan van
de oudst bekende opschriftstelling van het verhaal. De orginelen hiervan
zijn gevonden in de kelder van een zuiver zuinklooster. Deze versie
is gekozen omdat we verwachten dat deze door zijn leeftijd het dichtst bij
de bronversie
moet liggen en weinig ideologische kleuring bevat (alhoewel enig zuiver
zuindenken in het verhaal is terug te vinden).
De oorspronkelijke berkenbastboeken bevatten letterlijk gaten die door de
tand des tijds en de tanden van berkebastkevers zijn geslagen. De missende
tekst is zo goed mogelijk gereconstrueerd door de gemene deler uit latere
schriftelijke en de huidige mondelinge versies te destilleren.
De vertaling van de onaangetaste stukken van het boek is niet letterlijk.
De stijl van de oorspronkelijke tekst is zeer bloemrijk en bevat bijzonder
veel bijvoegelijke naamwoorden. Tien tot twintig bijvoegelijke naamwoorden
voor een zelfstandig naamwoord is eerder regel dan uitzondering. Deze
schrijfstijl is de reden dat schrijven lange tijd is voorbehouden geweest
aan monikken en adellijke kabouters die beiden toch niets beters te doen
hadden. Om de tekst leesbaar te houden zijn de meeste bijvoegelijke naamwoorden
door de vertalers geschrapt. Om toch iets van de oorspronkelijke schoonheid
van de tekst te bewaren is een klein deel van de bijvoegelijke naamwoorden
toch meegenomen in de tekst.
Wij hebben zelf veel plezier beleeft aan het maken van de vertaling. Wij
hopen
dat u als lezer er even veel plezier zult beleven. Ten slotte hopen wij dat
dit
dit boek bij kan dragen aan een beter begrip tussen mensen en kabouters.
Want we zullen het samen moeten doen op onze kleine blauwe planeet.
De vertalers,
Jethro en Pim
Als je links geen HUNK inhoudsopgave ziet klik dan hier
Terug naar inhoudsopgave groter wordende kabouter